個人檔案^~^cHeRrY bLoSsOm^~^相片部落格清單更多 ![]() | 說明 |
|
^~^cHeRrY bLoSsOm^~^^=^ i sHoUlD lEaVe U iN mY mEmO N hAvE bEtTeR lIfE ^=^ 9月29日 กลับบ้านมาได้1อาทิตย์แล้วกลับบ้านมาได้1อาทิตย์แล้วสินะ
ก้อไปทดลองเรียนที่หัวหินอ่ะ สนุกมากๆเลยอ่ะ
อยากเรียนอ่ะ ไม่รู้จะเรียนที่ไหนดีอ่ะ
เลือกไม่ถูกแล้ว ทั้งมหิดล สวนดุสิตแล้วยังจะมศว. กะศิลปากรอีก
ครายก้อได้ ช่วยคิดหน่อยดิ ปวดหัวหมดแล้ว
คิดถึงพี่สวนดุสิตทุกคนนะ 7月15日 เหนื่อย+หนุกหนานตอนนี้ก้ออยู่กรุงเทพอ่ะ
มาสอบสมาร์ทวันนิ ไม่รู้สอบหรือว่าเที่ยว
หนังสือไม่อ่านซักกะตัว เมื่อวันศุกร์ตื่นเต้นมั๊กๆ
เพราะว่ามากะรถไฟ มานสนุกมากๆเลยอ่ะ ก้อเลยตื่นเต้น
พอถึงเวลาขึ้นรถไฟก้อรู้สึกมีความสุข และแล้วก้อเป็นไปตามที่คิด
นั่งเล่นไพ่ตั้งแต่5โมงเย็นยันตี1อ่ะ สุดๆไปเลยว่ะ
พอตอนเช้าก้อถึงสถานีบางซื่อตี5ครึ่งได้อ่ะ เร็วๆมั๊กๆ
นั่งแท็กซี่ไปอิมแพคก้อร้อยกว่าบาทอ่ะ
ไปถึงก้อนั่งคอยจาเข้า 2ชม.ผ่านไปเพิ่งรู้ว่า
กุญแจอยู่บนขื่อหน้าห้อง 555+ ฮาว่ะ
ระหว่างรอนั้นก้อเหมือนเดิม จ้วงตามปกติ
11โมงก้อไปจตุจักรกัน นัดเอ๋อ(พลอย)เอาไว้
ในใจรู้สึกตื่นเต้นมาก เพราะไม่ได่เจอกานตั้งปีกว่าๆ
เดินตามหามานแทบขาลาก พอได้เจอก้อรู้สึกดีใจ
บอกไม่ถูกเลย หายเหนื่อยด้วย น้ำตาเล็ดกานไปเลย
ดีใจมากกกกกกกกกกกกกกกกอ่ะ
ก้อเดินกานจนขาลาก เกือบ5โมงได้ก้อไปกินฟูจิกานอ่ะ
ถ่ายรูปกานแล้วกลับที่พัก พาพลอยไปโชว์ตัวนิกหน่อย
แล้วแม่พลอยก้อมารับที่งานโอทอป แล้วเรา เบ๊น มาย ก้อเลย
ไปเดินงานโอทอปกาน แต่ได้ไม่นานอ่ะ เพราะมานกะลังจาปิดพอดี
เสียดายอ่ะ อยากเดินอีก
วันนี้
ก้อมาสอบสมาร์ทวัน ยากกว่าครั้งที่แล้วอีกอ่ะ ทำคนิดไม่ทันเหมือนเดิม
อังกิดก้ออ่านไม่รู้เรื่อง ความรู้รอบตัวก้อไม่ไหว
สรุปว่ากรุจามาทำไมนิ(เที่ยวดิ)
สอบเส็ดก้อกลับมาอาบน้ำแล้วไปห้องอ้วนจ๋า
ระหว่างทางพบเดะห้องพี่ส้มโอกะพี่ส้มโอ พี่พิณด้วย
ดีใจจัง อิอิ พี่เราน่ารักขึ้นอ่ะ ขาวขึ้นด้วย
อุตส่ารีบกลับมาหอ แล้วพอมาถึงอ้วนจ๋ามานก้อบอกว่า
"ไม่ไปแล้ว ขี้เกียจออกจากห้อง" กรุเหมือนจาถีบมานจากชั้น5
ลงไปนอนอยู่ชั้น1อ่ะ
แล้วเราก้อเลยโทรหานู๋เมย์ ไปเดินสยามกาน
ก้อได้นาฬิกาคาสิโอ้มาเรือนนึง โคดชอบอ่ะ
เส็ดแล้วก้อไปซื้อของอะลิตเติ้ลบิต แล้วก้อแยกย้ายกานกลับบ้าน
เฮ้อ กว่าจาสาธยายเส็ด เหนื่อยเหมือนกานนะเนี๊ย
หลายวันเกิน สะสมกานก้อเลยโคดเหนื่อยเลยอ่ะ แต่ก้อมีความสุขอ่ะ
4月19日 นานแล้นน้ามะได้อัพซะนานอ่ะ พอดีว่ามาอยู่มหิดลอ่ะ บ้านนอกแหนะ
ก้อเรยมะได้เล่นเน็ท อิอิ วันนี้ก้อเลิกเรียนแล้วมาเล่นแถวหน้าม.
เฮ้อ เฮ้อ ยิ่งเรียนก้อยิ่งเครียดว่ะ มะรู้จาสอบได้มั้ย โคดยากอ่ะโทเฟลเนี๊ย
ไปเที่ยวสงกรานมาด้วยอิอิ เหมือนเดิมทุกปี ไปเมืองกาญฯแระก้อสระบุรีมาอ่ะ
ไปอาบน้ำยาย แระก้อเที่ยวน้ำตกเอราวัณ ไปทำบุญ2วันติดเรย ถึงจาไปเมืองกาญฯทุกปี
แต่ก้อไม่ได้เที่ยวที่เดิมนี่นะ
เด๋วเดือนหน้าไปเกาะช้างอีก กลับนครก้อดำเหมือนเดิมพอดีเรย อิอิ ไปแระ
วีนหลังว่างๆค่อยมาอัพใหม่นะ แล้จาเอารูปสงกรานมาอัพด้วย อิอิ
3月29日 ช่วงชีวิตการนอนที่เศร้าสุดๆปิดเทอมแล้วจานอนไม่หลับอ่ะ ไม่รุ้มานเปนอารายของมัน
เหมือนตอนนี้นะ นอนตี4ทุกคืนเรยอ่ะ ทั้งๆที่เริ่มนอนตั้งแต่เที่ยงคืน
แต่กว่าตามานจาปิดได้จิงๆก้อปาไปตี4 ไม่ก้อ4ครึ่งทุกคืนเรย
เซ็งชะมัด
แล้วอีกอย่างนึงนะฝันถึงเค้าทุกคืนเรย ไม่รู้บ้าอะไร คิดถึงอยู่ได้
ไม่ลืมซักที เค้าก้อไม่ได้เปนคนดีอารายนักหนานิ แต่รักอยู่ได้ ปัญญาอ่อนที่สุดเรยอ่า
เมื่อคืนนะ
มีคนส่งข้อความมาอ่ะว่าคิดถึง แล้วแถมว่ากรุอีกอ่า มะรุ้คราย
พอส่งข้อความกลับไปถามว่าครายมานก้อเสือกตอบกลับโดยการด่ากรุว่า"แรด"อ่ะ
กรุก้อเรยส่งข้อความกลับไปว่าถ้าไม่บอกก้อไม่ต้องส่งมา
แล้วมานก้อเสือกส่งมาอีกว่ากรุ "อาด" ตอนแรกก้อคิดว่าอีต้นอ่ะ แต่มะช่ายเบอมาน
มะรุ้ครายนะ แช่งให้มานไม่เจริญคอยดู
คืนนี้ก้อต้องเผชิญชะตาชีวิตอันแสนเศร้าอีก...
3月22日 คน(เคย)รักคุณ เป็นแบบนี้ไหม?
เรื่องที่จะนำมาให้อ่านต่อไปนี้
เมื่อก่อน . . . ขับรถรับส่งฟรี
เมื่อก่อน . . . ยิ้มให้ โหย...ใจเต้น
เมื่อก่อน . . . ข้ามถนนเดินจูงมือ ข้าวของเงี้ยช่วยถือ กลัวเราล้ม
เมื่อก่อน . . . สาวมองทำเป็นเงียบ
เมื่อก่อน . . . ทำอะไรผิดโอ้ย… นิดหน่อย
เมื่อก่อน . . . กินข้าวเดี๋ยวผมจ่าย ก็นะ …เกรงจัยคุณเป็นเลดี้
เมื่อก่อน . . . โทรตามเอาใจใส่
ก็แค่…อยากให้นายรู้บ้าง
พวกนายเจ้าชู้ เออ …ก็ได้
แต่นี่บอก . . .ไม่เจ้าชู้ . . . ตูละเบื่อ
กูโนะเนะ . . . ก็บอกกูกระแดะ
3月20日 หน้าไม่อาย bY แหนม รณเดช
3月15日 ไม่รู้อะไรเข้าสิง (แอม เสาวลักษณ์) ไม่รู้อะไรเข้าสิ่ง ไม่รู้จริงๆ ตอนนั้น $***$***$***$***$***$***$***$
~~ รักเทอเสมอ คิดถึงเทอเสมอ ~~ ^^ กลับมาเหมือนเดิมได้มั้ย ไม่อยากทรมานต่อไปแล้ว^^
3月13日 “เหงาจัง”
“เหงาจัง”
เขียนคำว่า . . . รัก
3月12日 ซึ้งมั๊กๆ พี่ส่งเมล์มาให้อ่ะสั้นนะแต่ซึ้งมั๊กๆ
แม่ผู้แก่เฒ่าเดินไม่ได้คนหนึ่งเป็นที่รำคาญใจของลูกชายเหลือเกิน
สมัยนั้นยังไม่มีสถานสงเคราะห์คนชรา
จึงไม่รู้ว่าจะเอาแม่ไปฝากใครเลี้ยงแทน จึงตัดสินใจแบกเอาไปปล่อยในป่าให้อยู่ตามยถากรรม แม่ไม่วอนขอ ไม่ถาม.. ไม่ว่าอะไร ตั้งใจหักกิ่งไม้ตามทางเรื่อยไป เข้าป่าลึกไกลมากแล้ว ลูกชายวางแม่ลง บนโขดหินแล้วหันหลังเดินกลับทางเดิมไป ตอนนี้เอง ที่แม่ตะโกนตามหลังลูกชายไปว่า "ลูกเอ๋ย เดินตามลอยกิ่งไม้ที่แม่หักไว้ให้นะ จะได้ไม่หลงทาง.."
อ่านแล้วคิดถึงมาม๊าจังอ่ะ
|
|||||||
|
|